ویژگی های پسته قزوین
مهمترین ویژگی پسته قزوین مغز پسته سبز است. دانسیته بالا و چربی مناسب، ورقه نمودن و خلال نمودن پسته از نیازهای اصلی صنایع تبدیلی و شیرینی سازی میباشد، شواهد و آزمایشها نشان میدهد که پسته قزوین به نسبت دیگر پستههای کشور (کرمان، رفسنجان، یزد و خراسان) خاصیت مطلوبتری جهت ورقهای شدن دارد و خرد نمیشود.
از دیگر مزایای و ویژگی های پسته قزوین این است که به دلیل برداشت سریع و زودرسی ارقام محلی (عدم زودشکافی ارقام و عدم آبیاری در زمان برداشت با چادر، خشک نمودن سریع در معرض آفتاب و فاصله زیاد درختان از هم و همچنین رشد عمودی درختان) فاقد زهرابه آفلاتوکسین است. لازم به ذکر است با افزایش باغات و بارور شدن باغاتی با ارقام غیربومی مانند (اوحدی و ..) که دیررس و زود شکاف میباشند احتمال وجود زهرابه آفلاتوکسین افزایش یافته.
تاریخچه پسته در استان قزوین
شواهد تاریخی نشان میدهد که پسته اولین بار توسط فرقه اسماعیلیه در اواخر قرن پنجم هجری قمری از دامغان و سمنان و قم به قزوین آورده شد سپس به رفسنجان و کرمان و یزد و … منتقل شد.
در سال 1221 هجری قمری مورخی به نام (ژبر) پسته قزوین را بهترین در زمان خود معرفی کرد. گونهی دیگری از جنس پسته مانند بنه در کوههای شمال و جنوب استان قزوین وجود دارد. پسته خوراکی بومی قزوین به دلیل داشتن رنگ سبز عالی و اسیدآمینههای ضروری، مزه و طعم دلچسب و چربی مناسب، از کیفیت بالای غذایی، داروئی و بهداشتی برخوردار است و تنها مشکل پسته بومی قزوین اندازه کوچک و متوسط آن میباشد که این مشکل در فروش و صادرات آن با توجه به رنگ سبز و چربی بالا و بالاخص دانسیته بالای پستههای تولیدی استان قزوین تاکنون حلشده است.
ارقام موجود پسته در استان قزوین
ارقام موجود در استان قزوین به دو دسته داخلی و خارج استان تقسیم میشود و در داخل استان نیز به دو منطقه و دستهی بوئینزهرایی و قزوینی تقسیم میگردند. تیپ درختان اکثر ارقام پستههای استان، چتری و قائم بوده و محصول آن با مغز سبزرنگ، چربی بالا، اسیدآمینههای مناسب و ضروری، قابلیت ورقه و خلال شدن و عطر و طعم مناسب ولی با اندازه کوچکتر با دیگر ارقام کشور و هر انس پسته قزوین 32 -35 میباشد.
در شهرستان قزوین چهار رقم پسته می توان نام برد
1- کله بزی
2- بقالی
3- تجاری
4- بادامی
و در شهرستان بوئینزهرا چهار رقم پسته زیر را میتوان نام برد.
1- پسته قرمز
2- پسته سفید
3- کال خندان
4- بادامی
ارقام خارج استان نیز بیشترین توسعه با رقم اوحدی بوده و دیگر ارقام نیز مانند احمد آقایی، اکبری، کله قوچی، خنجری دامغانی به طور پراکنده وجود دارد.